เรื่องสั้นสะท้อนความจริง: "เก้าอี้ที่ว่างเปล่าในห้องพัสดุ"
"ครูฟ้า" (นามสมมติ) คือภาพจำของความสดใสในโรงเรียน เธอเป็นครูที่รักเด็ก เสียงหัวเราะของเธอในคาบเรียนคือสิ่งที่นักเรียนทุกคนรอคอย เธอไม่ได้ป่วย เธอไม่ได้เศร้าซึม เธอคือพลังบวกที่ใครๆ ก็อยากอยู่ใกล้
แต่ใครจะรู้ว่า... ทันทีที่เสียงออดหมดคาบเรียนดังขึ้น รอยยิ้มของครูฟ้าจะค่อยๆ จางลง เมื่อเธอก้าวเท้าเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสารสูงท่วมหัว ห้องนั้นไม่ใช่ห้องพักครู แต่มันคือ "ห้องการเงินและพัสดุ"
ครูฟ้าไม่ได้จบเอกบัญชี เธอจบศึกษาศาสตร์ เธอสอนให้เด็กเป็นคนดีได้ แต่เธอไม่รู้วิธีซ่อนเร้นทางบัญชี เธอไม่เข้าใจระเบียบจัดซื้อจัดจ้างที่ซับซ้อนพอๆ กับกฎหมายอาญา แต่ด้วยคำสั่งว่า "ทำเพื่อโรงเรียน" และ "ข้าราชการต้องปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา" ทำให้เธอปฏิเสธไม่ได้
"พี่คะ หนูเครียด... หนูสอนเด็กหนูมีความสุขมาก แต่พอเห็นกองเอกสารพวกนี้ หนูมือสั่น" เสียงระบายความในใจที่แผ่วเบา มักจะถูกกลบด้วยเสียงคำสั่งที่เร่งเร้าให้เบิกจ่ายให้ทันงวด
จนกระทั่งเช้าวันหนึ่ง... ฟางเส้นสุดท้ายก็ขาดผึง บนบ่าของครูตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ไม่ได้แบกแค่ชอล์ก หรือความหวังของเด็กๆ อีกต่อไป แต่มันคือความรับผิดชอบทางกฎหมาย ความเสี่ยงคุกตาราง และแรงกดดันจากอำนาจที่มองไม่เห็น
เย็นวันนั้น... ห้องการเงินเงียบสงัด
วันต่อมา... และตลอดไป จะไม่มีเสียงหัวเราะของครูฟ้าในห้องเรียนอีกแล้ว
บทสรุป: เมื่อไหร่จะ "คืนครู" ให้นักเรียนจริงๆ?
จากเหตุการณ์ความสูญเสียที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวงการศึกษาไทย สะท้อนให้เห็น "มะเร็งร้าย" ที่กัดกินใจครูไทยมาช้านาน นั่นคือ ภาระงานนอกเหนือการสอน โดยเฉพาะ "งานการเงินและพัสดุ"
- 1. ความถนัดที่ไม่ตรงสาย: ครูถูกฝึกมาเพื่อสอน ไม่ใช่เพื่อทำบัญชี การให้ครูรับผิดชอบเงินงบประมาณหลักแสนหลักล้าน โดยไม่มีความรู้เฉพาะทาง คือการผลักภาระและความเสี่ยงให้ครูอย่างไม่เป็นธรรม
- 2. อำนาจและทางเลือก: ในระบบราชการ "ผู้น้อย" มักไม่มีสิทธิเลือก เมื่อผู้มีอำนาจสั่งการ หรือบีบบังคับ ให้เซ็นตรวจรับ ครูตัวเล็กๆ จะมีทางออกไหนบ้าง นอกจากก้มหน้าทำ หรือลาออก?
- 3. ราคาที่ต้องจ่าย: เรากำลังแลก "ความปลอดภัยทางจิตใจ" ของครู กับ "ระเบียบราชการ" ที่ล้าหลัง ความสูญเสียครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ครอบครัวที่เสียคนรัก แต่คือนักเรียนที่เสียครูดีๆ และประเทศชาติที่เสียแม่พิมพ์คุณภาพไปอย่างไม่มีวันกลับ
ข้อเรียกร้องถึงผู้เกี่ยวข้อง
ถึงเวลาหรือยัง? ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จะ "จ้างเจ้าหน้าที่ธุรการ/การเงิน/พัสดุ" ที่ตรงสายงาน มาประจำทุกโรงเรียนอย่างจริงจัง และปลดล็อกโซ่ตรวนเหล่านี้ออกจากคอของครูเสียที
อย่าให้คำว่า "คืนครูให้นักเรียน" เป็นแค่นโยบายสวยหรูในกระดาษ
เพราะสำหรับบางคน... การรอคอยการเปลี่ยนแปลงนั้น "มันสายเกินไป"
ด้วยความอาลัยและเคารพรักแด่เพื่อนครูผู้จากไป
และขอส่งกำลังใจให้ครูการเงิน/พัสดุ ทั่วประเทศที่ยังสู้ต่อ
บทความอื่นๆ ที่น่าสนใจ
เรียบเรียงโดย: ทีมงานครูวันดีดอทคอม
